OTİSTİK ÇOCUK

 Otistik bozukluk yaşam boyu süren sosyal ve duygusal etkileşimde ve iletişimde bozulma,sınırlı,tekrarlayıcı bir biçimde çoğunlukla cansız nesnelere karşı ilgi artışı gösteren ,hafiften ağıra klinik tipleri olan bir gelişim bozukluğu olarak tanımlanmaktadır.

 Otistik çocuklar duygularını anlatmakta ve ifade etmekte zorluk çekerler göz kontağı kuramazlar kursalar da sınırlı sürede olur (5-10 saniye)kucaklanmaya tepkisizler bazende aşırı tepki gösterbilirler(bağırma itme gibi) sosyal gülümseme çok geç gelişir. bazen anlamsız gülüp kısa süreli bakabiliyorlar otizimli çocuk , kişileri eşya gibi kullanırlar(annesinini elini tutup istediği birseyi onun elini kullanarak aldırması gibi.. ) otizimli çocukların çoğu sözcükleri az kullanırlar yada bazen hiç konuşmazlar,tekrarlayıcı (ekolali )kelimeler kullanırlar.

 Teşhisi otuzuncu aydan önce konulur, Otistik çocuklarda sözel ve sözel olmayan iletişimde ciddi güçlükler söz konusudur.Normal çocuklarda ortalama 5-6 aylıkken agulama,9-10 aylıkken heceleme,1 yaşında anlamlı tek kelimelik ,2 yaşında ortalama 2-3 kelimelik konuşma başlarken,otistik çocukların bir çoğunda bu özelliklerin hemen hemen hepsi zamanında gelişmez.Otistik çocukların yaklaşık %50 si konuşmayı hiçbir zaman öğrenemez.Öğrendiklerinde ise anlamlı bir iletişim aracı olarak konuşmayı kullanmazlar.Bazıların konusmaları ezgisel ve yankılıdır. Konuşmadaki diğer bir farklılıkta adılların ters çevrilmesidir.Çoğunlukla kendilerinden “sen”,”o” şeklinde bahsederler.Kullanılan tonlamada mekaniklik ,inişli çıkışlı,şiddeti ayarlayamama,duygudan yoksunluk gözlenebilir.

 Konuşmaya başlayan otistiklerde tipik olarak konuşmayı başlatma,bir olay anlatma veya karşılıklı konuşma yürütememe görülür.sohbet etmek olanaksızdır.Otizimi olan çocuklar mecaz anlamları,yüz mimiklerini,yüz ifadelerini,konuşanın duygu ifadelerini anlamada zorluk yaşarlar.

 “Aşırı Otistik Yalnızlık” otizimin en temel özelliğidir. Otistikler diğer insanlarla etkileşim kurma konusunda doğdukları günden itibaren yetersizdirler.Otistik bebekler çoğu kez anne-babaları tarafından uslu ve sorunsuz olarak değerlendirilirler.Bu çocuklar kendi dünyalarında yaşar gibidirler. Adları söylendiğinde duymuyor gibi davranır,Bazıların fiziksel gelişimi normal olurken,yasıtları gibi davranamazlar,oyun aktivitelerine katılamazlar , oyuncaklarla ilgilenmeleri de olağan dışı olur.Diğer insanların varlığına ,istek ve gereksinimlerine karşı bir tür kayıtsızlık gösterdikleri için otizim bir tür empati bozukluğu olarak da tanımlana bilir.

 Otizimin diğer bir özelliği kompulsif törensel etkinliklerdir.Günlük hayat içinde rutinlerin bozulması,eksikler olması durumunda fazlasıyla etkilenip tepkisel davranabilirler. Çevredeki en küçük ayrıntıyı kaçırmazlar. (sandalyenin yeri değiştiğinde düzeltme)

 Eğitimle bu çocukların eksiklikleri kısmende gideriliyor normal okula gidip iletişime açık oluyorlar ama otizim yasam boyu devam eder.

 Hayat süprizlerle dolu her an otistik çocuğa sahip olabılırız keşke demeden adım atılmalı.

 HER ÇOCUK ÖZELDİR...